 |
 |
Λουλούδι
μου ωραίο, όμορφο άνθος στον αγρό,
που σε βλέπω φυτρωμένο μέσα σε χόρτο δροσερό,
να σε ρωτήσω κάτι σημαντικό,
τι δουλειά κανείς εσύ;
Εγώ γεννιέμαι με του ήλιου την ανατολή,
Τα μπουμπούκια μου ανθίζουν μόλις η μέρα φανεί.
Αλλά μπορεί να μαραθώ εντελώς,
Όταν η μέρα φύγει, να χάσω κι εγώ το φως.
Όσο όμως ζω, η δουλειά μου είναι αυτή!................... |
 |
 |
Με ρώτησε κάποιος: Που
είναι ο Θεός;
Πολύ μακριά νιώθω να
στέκεται Αυτός.
Που μπορώ να Τον νιώσω,
να Τον ζήσω;
Άραγε πώς να Τον
ψηλαφίσω;
Μήπως φαίνεται τριγύρω
στη φύση;
Εξήγησε μου, δεν το έχω
κατανοήσει..............
|
 |
 |
Πόσο θα ήθελα να ήμουν
Χριστέ μου
όταν ήλθες σ' αυτή την
άθλια γη
ταπεινός σαν ένα αρνί!
Πόσο θα ήθελα να έβλεπα
το γλυκό πρόσωπό σου, που λάμπει από πραότητα, καλοσύνη, αγάπη και ειρήνη!
Να' μουνα μαζί σου στη
μεγάλη τρικυμία,
να έβλεπα να διατάζεις
τα κύματα να σιωπούν
και να γίνεται ησυχία..................
|
 |
 |
Έχεις ένα
σώμα τόσο τέλειο και καλό,
τα μέλη σου συνεργάζονται αρμονικά.
Τα χρησιμοποιείς όμως για τον σωστό σκοπό,
ή τα αφήνεις να σε τραβάνε αυτά;.........
|
 |
 |
Στου σχολείου την αυλή,
εκεί κάτω στη σκιά,
συζητούσαν για το μέλλον τους πέντε μικρά παιδιά.
Σκέψεις έκαναν πολλές και όνειρα μακρινά,
τα σχέδιά του ο καθένας έκανε γνωστά...........
|
 |
 |
Ο Λόγος του Θεού είναι
το δροσερό νερό
σβήνει τη δίψα της ψυχής,
ευφραίνει τον πιστό,
πλένει την καρδιά μας
από το κακό,
μας δίνει χαρά, διώχνει
μακριά τον πονηρό..........
|
 |
|